30 vjet nga vdekja e legjendës Freddie Mercury, si e parashikoi vdekjen dhe dëshira e tij për të shkuar në… ferr

Pinterest LinkedIn Tumblr +
30 vjet nga vdekja e legjendës Freddie Mercury, si e parashikoi vdekjen dhe dëshira e tij për të shkuar në… ferr

Tridhjetë vjet më parë vdiq Freddie Mercury. Koha e ka bërë atë edhe më të famshëm dhe karizmatik sesa kur ishte në skenë me grupin “Queen”.

Jashtëzakonisht popullor edhe në mesin e më të rinjve, Mercury i dha kujtesës kolektive një histori për Oskar, duke parë suksesin e filmit të Bryan Singer e vitit 2018 “Bohemian Rapsody” dhe ngritjen marramendëse të aktorit që luajti rolin e tij, Rami Malek.

Një histori e bazuar nga dritat e ndezura dhe hijet ogurzeza, nga heshtje të mëdha dhe teprime luksoze nga dëshira për të bërë një spektakël, që nuk ishte parë kurrë më parë.

PROFECIA

Advertisement

Mynih, korrik 1984. Konferencë për shtyp për turneun evropian të Mbretëreshës. Një gazetare e pyet se çfarë do të bëjë grupi në njëzet vitet e ardhshme. Freddie Mercury përgjigjet: “Çfarë? Çfarë do të bëj në njëzet vitet e ardhshme? Por do të jem i vdekur, zemër!”.

SKENA E FUNDIT

Garden Lodge, Londër, 1991.

Ishte ora 18:48 më 24 nëntor 1991. Mjeku sapo kishte mbaruar vizitën e tij të shkurtër ditore dhe ishte rrugës për në makinën e tij. Ndihmësi personal i Freddie Mercury, Peter Freestone, ishte kthyer në dhomën e këngëtarit. I kishte vendosur dorën në gjoks dhe e kuptoi që nuk merrte frymë. Doli jashtë dhe thirri  doktorin, i cili u kthye shpejt. Vetëm pak çaste, pastaj i ftohtë: “Freddie iku”. Vdekja ka ardhur nga “një bronkopneumoni e shkaktuar nga SIDA”.

Advertisement

JETA DHE ARTI

Fredi ishte 45 vjeç. Në certifikatën e vdekjes ishte shkruar: “Frederick Mercury, i njohur edhe si Frederick Bulsara”. Emri i tij i vërtetë, Farrokh Bulsara, ishte i panjohur në Garden Lodge, shtëpinë e tij në Londër.

Nuk e kishte kursyer kurrë veten, duke bërë jetën që donte. “E kam jetuar jetën në maksimum dhe nëse do të vdisja nuk do të më interesonte, – deklaroi ai në 1987, – bëra gjithçka që doja vërtet”.

Dhe përsëri: “Unë nuk mendoj se do të jem në gjendje të plakem. Por kjo nuk më intereson aspak“

Advertisement

Fantazma e SIDA-s u shfaq në nëntor të vitit 1986 kur Tony Bastin, ish-i dashuri i tij që frymëzoi këngën Play the Game, vdiq nga ajo sëmundje e tmerrshme.

I lindur në Zanzibar, shumë i dhënë pas sportit, i dashuruar me kravatat që nuk i mbante kurrë (megjithatë kishte mbledhur një numër të madh), i apasionuar pas artit dhe në veçanti të Chagall-it, i turpshëm nga skena, por i aftë për të shpenzuar mijëra paund.

Brenda pak orësh, Mercury kishte një ide shumë të mirë për rolin e tij si artist.

Atyre që e pyetën nëse muzika mund të ndryshojë botën ai u përgjigj: “Le t’ua lëmë këtë politikanëve. Ka artistë që mund ta bëjnë këtë lloj gjëje, por ka shumë pak. Njëri është John Lennon. Por duhet të kesh një të mirë. Doza e inteligjencës dhe përzierjes magjike, dhe djem si John Lennon janë të rrallë. Për audiencën kam përgjegjësinë të bëj një shfaqje të mirë. Shikuesit duhet të jenë të sigurt se kanë argëtim të bukur dhe të fuqishëm. Dhe kaq.”

Advertisement

SËMUNDJA

Me shumë mundësi, Mercury e dinte që ai ishte prekur nga SIDA që në vitin 1987, por ai kishte ruajtur konfidencialitetin maksimal edhe me shokët e tij të bandës. “Freddie thjesht donte të mbetej vetëm,” tha bateristi i ‘Queen’ Roger Taylor

“Ai nuk donte të ngjallte keqardhje dhe nuk donte të vuante komentet e pashmangshme për shëndetin e tij. Ai thjesht donte të jetonte ditët e tij të fundit privatisht. Dhe ne e respektuam këtë dëshirë”.

Kur më në fund u zbuloi të vërtetën bashkëpunëtorëve të tij, Mercury ishte kategorik dhe konsistent me idenë e tij si artist: “Nuk dua që dikush të blejë disqet tona për keqardhje. Le të vazhdojmë dhe të bëjmë muzikën tonë, sepse këtë dimë të bëjmë ”

Advertisement

MESIMI

Kush e di nëse do ta kishte pëlqyer filmin për jetën e tij, që arriti sukses të jashtëzakonshëm në kinema.

Ai tha se nuk e zgjodhi kurrë imazhin e tij, sepse ishte thjesht ai që ishte. Ai mendonte se madhështia e shfaqjeve të tij ishte e pashmangshme (“A mund të këndojë ndonjëherë një grup me xhinse rapsodi bohemiane dhe të jetë i besueshëm?”) Por ai kurrë nuk e hoqi maskën. Përtej këngëve të pavdekshme dhe madhështisë së të qenit yll, një nga mësimet që Mercury u ka lënë miliona ndjekësve të tij është aftësia për të dalluar njeriun nga karakteri: “Gjëja e fundit që dua të bëj është t’u jap njerëzve një ‘ide të saktë të kush jam … ajo që bëj shpreh në mënyrë perfekte karakterin tim’. Por mendoj se është ideja mistike, të mos dish të vërtetën për dikë, që është vërtet tërheqëse”

FERRI

Advertisement

Gjatë një interviste, Mercury u pyet nëse e imagjinonte të shkonte në Parajsë. “Ferri është shumë më mirë. Shiko sa njerëz interesantë mund të takosh atje! Nëse më duhet të shkoj diku, më mirë atje”.

Përshtati në shqip: Gazeta “Si”

Share.

Comments are closed.

Copyright © 2021 Struga.info | Privacy policy