Ata arritën në përfundim pasi kryen kërkime në një mostër prej 80.347 amerikanëve që dhuruan një veshkë, më shpesh te një i afërm. Kërkimi filloi në prill 2000 dhe gjendja shëndetësore e subjekteve u monitorua për 15 vjet.
Gjendja e përgjithshme dhe jetëgjatësia e dhuruesit u krahasua me 9.000 pjesëmarrës në një studim shëndetësor në SHBA, të cilët nuk dhuruan një veshkë. Në periudhën nga 2000 deri në 2015, vdekshmëria e donatorëve gjatë vetë operacionit nuk ndryshoi, me gjithë ndryshimet në praktikën kirurgjikale dhe përzgjedhjen e donatorëve.
Në 90 ditët e para pas dhurimit të veshkave, rreziku i vdekshmërisë u rrit pak – 25 nga 80.347 dhurues të veshkave të mbuluara nga studimi vdiqën në atë periudhë, por për pjesën tjetër të periudhës pasuese niveli i vdekshmërisë midis dhuruesve ishte i njëjtë, ndonjëherë edhe më e ulët se në mesin e subjekteve të grupeve të kontrollit.
Donatorët meshkuj kishin një statistikisht më të lartë vdekshmërie sesa femrat gjatë vitit pas ndërhyrjes. Në Shtetet e Bashkuara, rreth 80.000 njerëz janë duke pritur për një veshkë, dhe nga 17.000 transplantime organesh në vit, 6.000 kryhen falë dhuruesve të gjallë.